احكام نيابت مسأله 89 - در صحّت نيابت از شخص زنده - چه مرد و چه زن - دو امر معتبر است : اول - استقرار حج در ذمّه شخص ، مثل اينكه استطاعت مالى داشته باشد ، ولى به دليل بيمارى و يا مانع ديگرى حج برايش مقدور نباشد ، و يا اينكه در زمانى امكان داشته ولى كوتاهى نموده و به حج نرفته است تا اينكه توانايى انجام حج از او سلب شده است . دوم - آنكه اميد دست يا بى و توانايى رفتن به حج را شخصا در طول عمر خويش نداشته باشد . مسأله 90 - كسى كه حجّ بر ذمّه‌اش مستقر شده و شخصا از انجام آن به دليل بيمارى و يا پيرى و يا مانع ديگرى ناتوان باشد - و اميد به اداى حج در طول عمر خويش ندارد - وظيفه‌اش آن است كه شخصى را نايب بگيرد ، و بهتر آن است كه نايب كسى باشد كه قبلا حج نرفته باشد . مسأله 91 - وجوب گرفتن نايب مانند وجوب حج - همانگونه كه در مسأله دوم گفته شد - فورى است . مسأله 92 - حج نايب از شخص ناتوانى كه زنده است و تا آخر عمر توان انجام حج را نداشته و به همان حالت از دنيا رفته است كفايت مىكند . اما اگر بعد از انجام حج توسط نايب ، توان انجام حج را به دست